Meditatie van Japke de Kraker - Deel 22

Gepubliceerd op 28 oktober 2020 om 13:51

Corona…


Mijn kleindochter danst op de stoep. Haar stemmetje klinkt vrolijk. Maar wat ze zegt doet mij huiveren.
‘krona, krona komt eraan.’ En weer huppelt ze verder. ‘Oma wil jij ook krona’, vraagt ze opeens.
Ik sta stil en zeg ontdaan: ‘Stop eens lieverd, je danst en je maakt een liedje over corona . Maar vertel mij eens, weet jij wel wat dat woord betekent?’
Laëlle houdt haar pasjes in en kijkt mij parmantig aan: ‘Tuurlijk, oma. Krona heeft met koning te maken. Ik wil ook wel krona, dan ben ik koningin!’
Ik kijk in haar blije oogjes en denk, ze is nog zo klein, moet ik haar wel vertellen van die ellendige coronavirus die zoveel kapot kan maken. Tegelijk komt een ander beeld bij mij boven.
Corona is inderdaad afgeleid van ‘kroon’. En wat moet de hoofdzaak blijven in deze coronatijd?
Moeten wij ons alleen maar laten onderdompelen in de pijnlijke gevolgen van de coronavirus, of is er een geestelijke kroon, die ons bepaalt bij het blij regeren over alles wat nog mogelijk is zolang wij leven. De hemelse kroon die ons verzekert van de overwinning op het kwade en het eeuwige leven door Gods genade! Zoveel mogen wij nog ontvangen van Hem, die Zijn leven voor onze eeuwige redding heeft gegeven en alles in Zijn hand houdt, ook dit blije meisje met haar stralende ogen.
Laëlle pakt mijn hand vast en zegt ernstig: ‘Zullen wij krona kralen zoeken? Lieve oma, dan maak ik krona slingers voor jou!’
Enthousiast loopt ze naar de kastanjeboom vlakbij haar huis. Even later komt ze met haar glanzende bruine ‘krona-kralen’ en legt deze met haar liefste glimlach in mijn handpalmen.
Weer schiet een ontroerende gedachte door mijn hoofd. Zij is een parel in Gods Hand. Geen coronavirus kan daar iets aan veranderen. Door coronabeperkingen komt er geen afbreuk aan haar enthousiasme. Haar levensverwachting is onaangetast. Ze straalt een kinderlijke overgave uit. Eigenlijk draagt ze al een onzichtbaar kroontje. Zij is Gods prinsesje.
Terwijl ik onafgebroken staar naar die prachtige kastanjes in mijn hand, denk ik. Wat wil ik graag op dit meisje lijken.
Zij kan vol overgave blij en dankbaar genieten van de kleine (of grootse?) dingen om haar heen en zij geeft daarmee de eer aan de hoogste Koning.


Ja, worden als een kind, zou de corona mij dat leren?

 

 

Auteur: Japke de kraker- van Abbema
e-mail: japkedekraker@upcmail.nl

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.